مطالب دیگر

تاریخچه هیدروپونیک

تاریخچه سیستم هیدروپونیک

هیدروپونیک یا کشت بدون خاک، روشی است که گیاهان بدون استفاده از خاک به عنوان محیط کشت پرورش می‌یابند. به عبارت دیگر به مجموعه روش‌های کشت گیاهان در آب (محلول غذایی) یا بستر غیر از خاک هیدروپونیک اطلاق می‌شود که از لحاظ تاریخی سابقه نسبتاً طولانی دارد.در این مقاله به تاریچه سیستم هیدروپونیک میپردازیم.

 

تاریخچه سیستم هیدروپونیک

  • چند صد سال قبل از میلاد مسیح، بابلی‌ها باغ‌های کشت آبی آویزان داشته‌اند که به عنوان یکی از هفت عجایب دنیای قدیم محسوب می‌شود.
  • چند صد سال قبل از میلاد مسیح، تصویرنگاری مصری‌ها حاکی از کشت گیاهان در آب در آن زمان بوده است.
  • تئوفراستوس فیلسوف یونانی (300 سال قبل از میلاد مسیح) آزمایش‌های تغذیه گیاهی اجرا نمود.
  • در طی قرن اول میلادی، همان طوری که توسط “مارکوپلو” نقل شده است، چینی‌ها باغ‌های غرقاب در آب داشته‌اند.
  • در طی 400 سال گذشته، تکنیک‌های کشت گیاه در محلول غذایی به منظور مطالعه نیازهای غذایی و عناصر معدنی گیاهان ایجاد شد. این تکنیک‌ها را کشت آبی گویند که شروعی برای ایجاد هیدروپونیک به حساب می‌آید.
  • در سال 1699 میلادی (جان وودوارد) (John Woodward) انگلیسی از آبی که خاک در آن حل شده بود و آب بدون خاک برای کشت گیاهان استفاده کرد. وی دریافت که بیشترین رشد در گیاهانی که در آبی قرار داشتند که حاوی خاک بوده است رخ داده است. وی نتیجه‌گیری کرد که رشد گیاهان به لحاظ وجود مواد موجود در آبی است که از خاکی که در آن حل شده است، به دست آمده است، نه خود آب.
  • در سال 1804 میلادی اولین آزمایش سنجش فتوسنتز انجام و مشخص شد که گیاهان متشکل از عناصری شیمیایی هستند که از آب، هوا و خاک به دست می‌آید.
  • در سال 1851 میلادی یک شیمیدان فرانسوی با کشت گیاهان در داخل محیط‌ های مصنوعی و ماسه، کوارتز و محلول‌های با ترکیبات شیمیایی شناخته شده، موضوع یاد شده در ارتباط با عناصر شیمیایی را تایید کرد.
  • در سال 1860 میلادی دو دانشمند آلمانی مشهور به ناپ (Knop)، کشت مغذی (Nutriculate) را به کار بردند که امروزه به آن کشت آبی که نوعی از هیدروپونیک است اطلاق می‌شود. آنها ریشه‌ های گیاهان را در داخل آبی که حاوی نیتروژن (N)، فسفر (P)، پتاسیم (K)، منیزیوم (Mg)، گوگرد (S) و کلسیم (Ca) بود غوطه‌ ور کرده بودند. این عناصر در واقع عناصر اصلی یا عناصر با مصرف زیاد (درشت مغذی) نامیده می‌شوند.
  • از سال 1860 تا 1940 میلادی چندین دانشمند، عناصر معدنی مورد نیاز گیاه را در کشت آبی مطالعه و معلوم نمودند که عناصر دیگری هم با مقادیر کم، توسط گیاه مصرف می‌شود. این عناصر که عناصر ریز مغذی یا کم مصرف نامیده می‌شود، شامل آهن (Fe)، کلر (Cl)، منگنز (Mn)، بر(B)، روی (Zn)، مس (Cu) و مولیبدن (Mo) می‌باشد (75).
  • در طی همین سال‌ها، محلول‌های غذایی مناسب برای رشد گیاهان توسط تعدادی از پژوهشگران از جمله هوگلند (1919، دانشگاه کالیفرنیا) و هوگلند و آرتون (1938، دانشگاه کالیفرنیا) گزارش گردید.
  • در طی دهه 1930 میلادی (1939-1930) دابلیو اف گریک (دانشگاه کالیفرنیا) از کشت آبی در سطح وسیعی استفاده کرد و برای اولین بار واژه هیدروپونیک را که از دو کلمه یونانی (هیدرو) به معنی آب و (پونو) به معنی کار است معرفی نمود.
  • در طی دهه 1940 میلادی، ارتش آمریکا از هیدروپونیک برای تامین سبزی و صیفی سربازان خود که در جزیره‌ای ایزوله و غیرحاصلخیز در اقیانوس آرام مستقر بودند، استفاده کرد. بعد از جنگ، ارتش آمریکا 22 هکتار هیدروپونیک جوفوی ژاپن ساخت.
  • در طی دهه 1950 میلادی، سیستم‌های تجاری هیدروپونیک در کشورهای ایتالیا، اسپانیا، فرانسه، انگلستان، آلمان، سوئد، شوروی سابق و فلسطین اشغالی ایجاد گردید.
  • در طی دهه 1970 میلادی، با کشف نایلون (پلاستیک)، ایجاد هیدروپونیک توسعه یافت.
  • در طی سال‌های 1990 میلادی تا کنون، علاقه به کشت هیدروپونیک مجدداً اوج گرفت به طوری که واحدهای هیدروپونیک تجاری و خانگی در سطح جهان رشد خارق‌العاده‌ای داشته است .

برای مطالعه مقاله هیدروپونیک خانگی کلیک کنید.

 

باغ های معلق بابل

باغ های معلق بابل

 

برگرفته از کتاب : کشت بدون خاک (هیدروپونیک) تجاری و خانگی
گرد آوری و تدوین : دکتر احمد ارزانی
ناشر : مرکز نشر دانشگاه صنعتی اصفهان

 

برای خرید بذر  و فروش بذر می توانید از این لینک استفاده کنید.
در صورت داشتن هر گونه پرسش و مشاوره در زمینه خرید بذر میتوانید با شماره 09358504040 تماس بگیرید.

مقاله های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *