گیاهان

معرفی شته نخود یونجه

معرفی شته نخود یونجه

شته نخود Acyrthosiphon pisum که در تمام مناطق دنیا گسترش دارد، سالیانه حدود ۶۰ میلیون دلار خسارت به کشت­کاران یونجه در ایالات متحده آمریکا وارد می­سازد. حداکثر تعداد حشره معمولاً در بهار و پاییز و گاهی نیز در اواسط تابستان مشاهده می­شود. میزان خسارت از توقف رشد و زردی گیاه تا از بین رفتن تمامی قسمت­های هوایی متغیر است.خسارت ناشی از شته نخود با استفاده از واریته­های مقاوم به طور چشم­گیری کاهش می­یابد.

در آزمایش­هایی که شته نخود بدون از بین بردن قسمت­های هوایی گیاه، به واریته­ های حساس خسارت زیادی را وارد ساخت، عملکرد علوفه ارقام مقاوم دو تا سه برابر ارقام حساس بود. از آن­جایی که شته نخود باعث تضعیف بوته­ های چین اول می­شود، عملکرد چین­های بعدی واریته­ های حساس نیز کاهش می­ یابد. در آزمایش­هایی که در کانزاس انجام شد، متوسط افزایش عملکرد واریته­ های مقاوم نسبت به حساس در چین­های اول، دوم، سوم و چهارم به ترتیب برابر با ۲۱۱، ۱۸۸، ۱۰۷، ۱۱۴، درصد گزارش شده در سال بعد نیز عملکرد اولین چین واریته ­های مقاوم نسبت به حساس حدود ۷۸ درصد افزایش نشان داد. در طی یک دوره شیوع طبیعی آفت، میزان کل پروتئین و کاروتن واریته مقاوم کانزا به ترتیب ۲ و ۳ برابر واریته­ های حساس بوفالو، رنجر، و ورنال بود. تعداد شته به ازای هر گرم ماده خشک در واریته بوفالو ۹ برابر واریته کانزا گزارش شده است.

آزمایشهای انجام شده برای مقابه با شته نخود برای کاشت یونجه:

امکان اصلاح یونجه برای مقاومت به شته نخود در سال ۱۹۲۴ مورد توجه قرار گرفت، یعنی هنگامی که گیاهان مقاوم برای اولین بار مشاهده شدند. ولی پس از گذشت بیش از ۲۰ سال نیز پیشرفت چشم­گیری حاصل نشد تا این­که واریته­ های مقاوم به شته خال­دار یونجه تولید شدند. با پیدایش روش­های گلخانه ­ای مناسب برای به­ گزینی دسته جمعی و ارزیابی کلون­ها، واریته ­های مقاوم به شته نخود به سرعت تولید شدند. در سال ۱۹۶۶ واریته واشو برای استفاده در نواحی ساحلی اقیانوس آرام و ایالات کوهستانی  و آپکس برای آن نواحی که واریته­ های فلمیش به آن­ها سازگار بودند معرفی شدند. در سال ۱۹۶۷ واریته­ های داوسون و مسیلا به ترتیب برای استفاده در ایالات شمال مرکزی و نیومکزیکو معرفی شد. در سال ۱۹۶۹ واریته کانزا در اختیار کشاورزان ایالات جنوب مرکزی قرار گرفت. واریته­ های مزبور، به جز آپکس، همگی به شته خال­دار یونجه نیز مقاوم هستند. اخیراً نیز واریته­ های مقاوم دیگری در اختیار کشاورزان قرار گرفته است. واریته تیم که در اصل از لحاظ مقاومت به سرخرطومی یونجه اصلاح شده است، نسبت به شته نخود نیز بسیار مقاوم است .

برای مطالعه مقاله معرفی شته خال دار یونجه کلیک کنید.

شته نخود یونجه

شته نخود یونجه

قابلیت توارث مقاومت به شته نخود بسیار زیاد است و انتقال آن به پلاسم زایشی با صفات مطلوب زراعی به سهولت انجام می­ پذیرد. از ماهیت فیزیولوژیکی مقاومت چندان اطلاعی در دست نیست. عوامل محیط ممکن است مقاومت را تعدیل کنند. درجه حرارت پایین باعث کاهش مقاومت می­شود، ولی مانند شته خال­دار یونجه، وجود اثر متقابل بین ژنوتیپ و درجه حرارت محرز است. مقاومت باعث کاهش تکثیر و باروری و بقا و احتمالاً تغذیه شته نخود می­شود. تعداد کافی شته نخود مورد نیاز در برنامه انتخاب گیاهان مقاوم را می­توان در گلخانه و روی واریته ­های حساس و شاداب یونجه و یا باقلا (Vicia faba L) پرورش داد و در طول سال نگهداری کرد. در هر صورت، به علت احتمال وابسته­ شدن شته به گیاه میزبان بایستی درمورد استفاده از باقلا با احتیاط عمل کرد.

روش­های نگهداری جوامع شته نخود و ارزیابی گیاهان مقاوم نسبت به آن­ها شبیه به شته خال­دار یونجه است. چون گیاهانی که در درجه حرارت پایین مقاوم هستند در درجه حرارت بالاتر نیز مقاومت خود را حفظ می­کنند. استفاده از درجه حرارت پایین (حدود ۱۸ درجه سانتی گراد) در گزینش گیاهان مقاوم توصیه شده است. با استفاده از قفس­های محصورکننده در مزرعه و شمارش شته­ های انگل شده که معمولاً به سطح فوقانی برگ­ها می­چسبند ارزیابی­های مطمئنی از مقاومت انجام می­شود.

برای خرید بذر و فروش بذر می توانید از این لینک استفاده کنید.

در صورت داشتن هر گونه پرسش و مشاوره در زمینه خرید بذر میتوانید با شماره 09358504040 تماس بگیرید.

مقاله های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.