قیسی زردآلو

زردآلو یکی از میوه هایی است که خشکبار آن بسیار متنوع و گوناگون است که یکی از آنها قیسی استکه بسیار شیرین، لذیذ و مطبوع بوده و از نوعی خاص از زردآلو که در بیشتر نقاط ایران کاشت می شود، تولید می شود. در واقع قیسی نوعی برگه ی زردآلوی خشک را که گاهی همراه با مغز زردآلو یا دیگر آجیل ها همراه می باشد، است.

قیسی یکی از رهاوردهای استان آذربایجان شرقی و شهرستان تبریز می باشد. همچنین شهرت قیسی شاهرود در استان سمنان هم دست کمی از قیسی تبریز ندارد. یکی از مشهورترین فرآورده های زردآلو در تبریز، مربای قیسی می باشد. معمولا پس از آماده کردن برگه های نوع خاصی زردآلو، با کمک دستگاه های خشک کن، فر و یا قرار دادن برگه ها زیر نور آفتاب، قیسی را درست می کنند.

مواد مغذی قیسی

یکی از مشهورترین پزشکان سنتی ایرانی، زکریای رازی است که مصرف روزانه ی قیسی به همراه گردو را به اندازه یک مشت (حدود پنجاه گرم) بر یک هفته پیشنهاد نموده که داروی مناسبی برای لوزالمعده و ورم روده می باشد. قیسی حاوی مقدار بالایی بتا کاروتن می باشد.

بتاکاروتن رنگدانه ی قیسی است که باعث ایجاد رنگ زرد/نارنجی می شود و در بدن عامل ایجاد ویتامین آ می باشد. این ماده در واقع نوعی پروتئین گیاهی می باشد که ریسک ابتلا به سرطان روده و ریه را تا حد امکان پایین می رود. انرژی سه عدد قیسی چیزی در حدود پنجاه کالری می باشد.

قیسی غنی از فیبرهایی مانند پکتین و سلولز می باشد، این دو فیبر در روده کوچک حالت ژلاتینی پیدا کرده به اسید های چرب متصل شده و سبب دفع آن ها پیش از جذب می شوند. در نتیجه این فیبر ها و به تبع از آن قیسی می توانند باعث کاهش نسبی کلسترول خون شوند. این فیبرها در کاهش ریسک ابتلا به دیابت نوع دو و کاهش سرطان نقش مهمی دارند. نیم فنجان قیسی نیاز روزانه ی بدن ما به فیبر را کاهش می دهد.

معمولا خشکبار نسبت به انواع میوه، مواد معدنی را به صورت غلیظ شده تر در خود جای داده است، به خاطر همین قیسی به نسبت زردآلو دارای پتاسیم بالاتری می باشد. پتاسیم در سوخت و ساز و میزان آب درون سلولی نقش مفیدی ایجاد می کند. برای فعالیت مهم قلب و تنظیم عملکرد عضلات و رشد طبیعی بدن بسیار ضروری است.

کمبود پتاسیم با افزایش ریسک فشار خون مرتبط می باشد. پتاسیم برای ورزشکاران زیاد توصیف شده چون اثر ضد گرفتگی عضلانی دارد. نیم فنجان قیسی حدود 21 درصد از نیاز روزانه ی بدن انسان به ماده ی معدنی پتاسیم را مرتفع می کند.

شیوه درست کردن قیسی

انتخاب میوه برای قیسی مهم است. باید زردآلوی مخصوص قیسی خریداری شود و حتما باید از کیفیت آنها مطمئن باشیم. زردآلو قیسی های نرم باعث می شوند که قیسی نهایی ما له شوند و طعم خوبی پیدا نکنند. برای تهیه قیسی، ابتدا آب و شکر را در یک تابه ی بزرگ ریخته و در حرارت ملایم  می جوشانیم و به محض قل زدن آن، جوهر لیمو اضافه می کنیم.

پس از پنج دقیقه جوشیدن به همراه جوهر لیمو زردآلو را به این محلول اضافه می کنیم. زردآلو ها باید شیرین (ولی نه نرم و پخته) و هسته گرفته باشند. پس از سه دقیقه زیر گاز را خاموش می کنیم، اجازه می دهیم که زردآلو ها با آب شربتی تا دمای اتاق خنک شود و بیشتر این سیروپ جذب بافتش شود.

سپس روی صافی گذاشته و زردآلو ها را از شربت باقیمانده جدا می کنیم. پس از اینکه حسابی آب کشی کردیم، زردالوهای نیم پخته را در یک سینی چیده و در برابر آفتاب قرار می دهیم. مرتب هر چند ساعت به آن سر می زنیم تا زیاد و بیش از حد خشک نشوند و مرتب پشت و رو می کنیم.

مصرف قیسی:

خرد کردن یا به کار بردن قیسی در دسر ها مرسوم نیست. معمولا قیسی را در آجیل شب یلدا یا آجیل مشکل گشا استفاده می کنند. خود قیسی به تنهایی خوشمزه است. اگر سیروپ زردآلو باقی مانده باشد می توان کنار گذاشت و قیسی ها را در آن ریخت و به عنوان دسر مصرف نمود.