گیاهان

چگونه درختان گردو را شناسایی کنیم

شناسایی درختان گردو

اگر در قسمت مرکزی و شرقی ایالات متحده زندگی می کنید، احتمالاً درختان گردو را در پارک ها یا مناطق کم ارتفاع بین رودخانه ها، نهرها و جنگل های انبوه دیده اید. متداول ترین انواع درختان گردو در آمریکا گردوی سیاه، گردوی روغنی (یا گردوی سفید) و گردوی انگلیسی است. گرچه ممکن است بسیار شبیه به هم باشند، اما می توانید با جستجوی تفاوتهای جزئی بین پوست و برگ، آنها را از هم تشخیص دهید. چشیدن گردو نیز راهی سرگرم کننده (و خوشمزه) برای فهمیدن نوع درختی است که به آن نگاه می کنید.

بخش اول: بررسی پوست های میوه و تنه درخت گردو

اولین قسمت از این مقاله به اهمیت پوست میوه های درخت گردو و همچنین تنه آن می پردازد.

1- پوسته های سبز گرد یا مستطیلی را که روی شاخه های نازک رشد می کنند را بیابید:

گردو با پوسته های قهوه ای رنگ مانند چیزی که عادت داریم در فروشگاه ها ببینیم، رشد نمی‌کند. پوسته قهوه ای در واقع درون پوسته بزرگتری به رنگ زرد مایل به سبز و به اندازه یک توپ کوچک تنیس قرار دارد. معمولاً خواهید دید در نزدیکی شاخه های نازک پوشیده از برگ، 2 یا 3 گردوی سبز رشد می کند.

  • به خاطر داشته باشید درختان گردوی سیاه تا 4 تا 7 سالگی گردو نمی دهند. گردوی روغنی 2 تا 3 سال و گردوی انگلیسی 4 تا 10 سال طول می کشد. بیشترین برداشت محصول معمولاً پس از 10 سالگی درخت (هر نوع) صورت می گیرد.
  • گردوی درختان انگلیسی و گردوی سیاه گرد هستند در حالی که گردو های روغنی دارای پوسته های مستطیلی و پاپایا شکل هستند.
  • ممکن است لازم باشد از دوربین شکاری استفاده کنید زیرا درختان گردو می توانند به طول 50 تا 100 فوت (15 تا 30 متر) رشد کرده و پوسته ها را در تنه های خود رشد دهند.
دو نوع مختلف گردو

دو نوع مختلف گردو

2- پوست صاف، روشن یا پوست تاریک و برجسته را از هم تشخیص دهید:

پوست خاکستری عمیق درختان گردو سیاه و گردوی انگلیسی دارای برجستگی های گرد و شکاف های عمیقی است که به صورت عمودی از تنه بالا و پایین می روند. پوست درختان گردوی روغنی خاکستری روشن و هنگام لمس نسبتاً صاف است.

  • اگر کمی از پوست خاکستری خارجی را از تنه یک گردوی سیاه یا گردوی انگلیسی بردارید، در زیر آن یک رنگ قهوه ای شکلاتی پررنگ مشاهده خواهید کرد.
  • پوست درختان گردوی سیاه ممکن است از قهوه ای تیره تا خاکستری متغیر باشد در حالی که درختان گردوی روغنی پوستی به رنگ خاکستری سفید دارند.
  • این روش خوبی برای شناسایی درختان گردو در زمستان است که درختان گردو تولید نمی کنند و برگ های آنها پژمرده شده اند.
تنه دو درخت را مقایسه می کند

تنه دو درخت را مقایسه می کند

3- اطراف درخت را از نظر گیاهان در حال مرگ یا زرد شده بررسی کنید:

گردوی سیاه آسیب رسان است، به این معنی که مواد شیمیایی را در زمین آزاد می کند که می تواند گیاهان را تا 50 یا 60 فوت دورتر مسموم کند. اگر درختی در کنار و به دور از درخت ها و علف های هرز ایستاده باشد، احتمال اینکه درخت گردو باشد وجود دارد.

  • درختان گردوی روغنی و انگلیسی نیز سموم را آزاد می کنند اما مقدار آن بسیار کمتر است تا سایر درختان و درختچه های اطراف بتوانند زنده بمانند.
  • با این حال، برخی از درختان وجود دارند که می توانند سمیت گردوی سیاه را تحمل کنند (توجه داشته باشید که این لیست جامع نیست): افرا ژاپنی، افرا قرمز، توس زرد، گل سرخ، چنار، بلوط (انواع مختلف)، گیلاس سیاه، بید و نارون
درختان و برگ های افتاده

درختان و برگ های افتاده

4- به دنبال شواهدی از پوسته گردوها زیر درخت باشید:

سنجاب های گرسنه، دارکوب ها و روباه ها دوست دارند از این درختان برای یک وعده غذایی خوب دیدن کنند و اغلب پوسته ها را در اطراف تنه پراکنده می کنند. همچنین ممکن است تپه های کوچکی از خاک تازه انباشته شده را مشاهده کنید که ممکن است سنجاب های خاکستری گردوها را در آن دفن کرده باشند.

توجه داشته باشید که ممکن است در زمستان که درخت در خواب زمستانی است پوسته ترک خورده کمتری پیدا کنید.

گردوهایی که از درخت افتاده اند

گردوهایی که از درخت افتاده اند

5- گردویی از درخت را بچشید تا ببینید آیا ملایم است، روغنی است یا خاک مانند است:

گردوهای انگلیسی به عطر و طعم ملایم و دلپذیر معروف هستند در حالی که گردوهای سیاه دارای طعمی خاک مانند و قوی هستند. طعم گردوی روغنی درست مانند اسمش روغنی است.

  • پوسته گردوی انگلیسی نسبت به 2 نوع دیگر نازک تر و شکننده تر است.
  • گردویی که به احتمال زیاد در فروشگاه ها پیدا می کنید معمولاً از درختان گردوی انگلیسی است.
  • گردوی درختان گردوی سیاه آنقدر قوی هستند که معمولاً برای تهیه طعم دهنده ها و عصاره ها مورد استفاده قرار می گیرند.
  • هوشیار باشید که پوسته های یک درخت گردوی سیاه را شکسته و باز کنید، زیرا پوسته آن می تواند دست و لباس شما را لکه دار کند.
سه نوع گردو را معرفی می کند

سه نوع گردو را معرفی می کند

هشدار: فقط اگر از قبل مطمئن هستید که با یک درخت گردو سر و کار دارید، چیزی را بچشید. در غیر این صورت، ممکن است چیزی بالقوه مضر مصرف کنید.

بخش دوم: بررسی برگهای درخت گردو

در ادامه روش دوم به بررسی برگها

1- رنگ برگها را مشاهده کنید:

در ماه های بهار و تابستان، برگ های گردو به رنگ زرد مایل به سبز خواهد بود. در پاییز یا زمستان، برگها قهوه ای یا زرد روشن می شوند (مانند درختان دیگر قرمز یا نارنجی نیستند)

برگ درختان گردو معمولاً در اواخر بهار نسبت به درختان دیگر ظاهر می شود و در اواخر تابستان یا اوایل پاییز زودتر می ریزد.

این مورد در مورد درختان گردوی انگلیسی، روغنی و سیاه صدق می کند.

رنگهای مختلف برگهای گرد

رنگهای مختلف برگهای گرد

2- به دنبال شاخه های تنومند و حاوی 5 تا 25 برگچه دندانه دار یا صاف باشید:

شاخه های استوار و تنومند هر کدام تعداد عجیبی از برگها را در خود جای داده اند (از 5 تا 25 برگ)، لبه های هر برگ دندانه دار یا صاف به نظر می رسد (مانند زیگ زاگ های کوچک اچ دار)، با این حال، برگ های درختان گردوی انگلیسی دندانه دار نیستند.

  • بزرگترین برگچه ها را می توان در نزدیکی مرکز شاخه یافت.
  • برگها روی درختان گردوی روغنی کمی بلند تر خواهند بود.
  • برگ درختان گردوی انگلیسی از درختان گردوی سیاه و گردوی روغنی (که بیشترین مقدار را دارند) برگ کمتری دارند.
مدل های مختلف برگ

مدل های مختلف برگ

3- توجه کنید که آیا برگها بصورت یک در میان قرار دارند یا نه:

هر برگ روییده از یک شاخه به طور مستقیم در مقابل یک برگ دیگر قرار نمی گیرد. در عوض، برگها به صورت متناوب مرتب می شوند (مانند پله های سرسام آور)، برگهای گردوی انگلیسی فاصله بیشتری دارند و بین هر برگ حدود 1.8 سانتی متر تا 4.8 سانتی متر) فاصله وجود دارد. به دلیل طوسی بودن، ممکن است برگها به درخت شکلی پر مانند بدهند.

اندازه تفاوت فاصله بین دو برگ

اندازه تفاوت فاصله بین دو برگ

4- به دنبال بزرگترین یا کوچکترین برگچه انتهایی باشید:

درختان گردوی روغنی یک برگچه انتهایی بزرگ دارند که به صورت شاخه ای در یک خط قرار دارند. درختان گردوی انگلیسی نیز دارای یک برگ انتهایی بزرگ، اما دارای لبه های صاف (نه دندانه دار) هستند. برگهای گردوی سیاه دارای برگچه بسیار کوچکتری هستند که از نوک شاخه بیرون زده است. گاهی اوقات برگچه انتهایی گردوی سیاه به هیچ وجه رشد نمی کند. در عوض، ممکن است آنها یک برگ خرد و کوچک در انتهای شاخه داشته باشند.

مدل های سه برگ متفاوت

مدل های سه برگ متفاوت

5- شاخه ای را برش بزنید تا ببینید داخل آن خالی است یا نه:

با استفاده از یک چاقوی کوچک یک شاخه را از قسمت طول برش دهید. اگر فضاهای کوچکی را مشاهده کنید که توسط دیواره های الیافی و رشته ای عمودی از هم جدا شده اند (مغز نامیده می شود)، می فهمید که این درخت گردو است.

شاخه های هر گونه درخت گردو دارای مغزهای محفظه ای است.

درختان گردوی انگلیسی و سیاه مغز قهوه ای تیره خواهند داشت در حالی که درون شاخه های درختان گردوی روغنی براق است.

داخل تنه نیز متفاوت است

داخل تنه نیز متفاوت است

6- اگر هنوز مطمئن نیستید، یک برگ را خرد کرده و بو کنید:

یکی دو برگ را بین دستان خود خرد کرده و بو کنید. اگر هر نوع درخت گردو (سیاه، روغنی یا انگلیسی) باشد، بوی مرکبات ادویه ای می دهد. برخی از افراد می گویند که این بو یادآور لاک فروشگاه مبلمان است.

برای خرید بذر درخت می توانید از این لینک استفاده نمایید.

مقاله های مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.