گیاهان

با انواع آرتیشو آشنا شویم

انواع آرتیشو

آرتیشو گیاه بومی مناطق مرکزی مدیترانه به ویژه یونان است ولی در حال حاضر در بیشتر نقاط معتدل دنیا کشت می شود. رومی ها در حدود 2000 سال پیش این گیاه را پرورش می دادند و به عنوان سبزی در سالاد استفاده می کردند. آرتیشو در قرن شانزدهم به انگلستان و فرانسه برده شد و سپس در قرن نوزدهم در آمریکا کشت شد . اکنون کالیفرنیا و سواحل اقیانوس آرام مرکز کشت آرتیشو می باشد .

امروزه یک و نیم میلیوت تن آرتیشو به صورت سالانه در جهان رشد می کند که ایتالیا بیشترین سهم را در این صادرات جهانی دارد. سایر تولیدکنندگان عمده کنگر فرنگی یا آرتیشو  مصر، اسپانیا، بخش هایی از آمریکای جنوبی (به ویژه پرو و ​​آرژانتین) ، فرانسه و ایالات متحده هستند.

آرتیشو در دو گونه خاردار و بی خار تولید می شود و تمام قسمت های این گیاه قابلیت مصرف خوراکی دارد. البته به یاد داشته باشید که جوانه های این گیاه را باید قبل از اینکه تبدیل به گل شوند استفاده کرد زیرا بعد از این مرحله غیر قابل خوردن می شوند. سمت داخلی جوانه که در آن به ساقه می چسبد ، اغلب به عنوان “قلب” گفته می شود و معمولاً توسط الیافی مانند مو به نام “خفه” احاطه شده است ، که باید قبل از استفاده برداشته شود. از آرتیشو می توان به صورت خام، پخته، عصاره و دمنوش استفاده کرد. در تهیه انواع سوپ، خوراک،پیتزا، غذاهای دریایی و گوشتی قابل استفاده است. همچنین می توانید برگ های این گیاه را در روغن زیتون یا سرکه بالزامیک غوطه ور کنید و به عنوان یک سبزی تازه یا طعم دهنده در سالاد استفاده کنید.

در طب های سنتی از آرتیشو به عنوان داروی کبد نام برده می شود.

بهترین مکان برای کشت آرتیشو مناطقی با آب و هوای گرم و با زمستانهای معتدل است البته گونه های مناسب برای کشت در گلخانه ها یا مقاوم تر به سرما نیز تولید شده اند اما هموز آنچنان به تولید انبوه نرسیده اند.آمریکا و کانادا تمایل زیادی برای تولید این گونه های مقاوم دارند.

انواع آرتیشو

آرتیشو گرد سبز:

کنگر فرنگی گلوب یا گرد ، رایج ترین کنگر فرنگی تجاری در دنیا و همان کنگرهایی است که اغلب در فروشگاه ها مشاهده می شود. گاهی نیز به عنوان اصلی ترین آرتیشو در میان گونه های دیگر خوانده می شود. محبوب ترین، پر مصرف ترین و اولین گونه آرتیشو است که توسط رومی ها و یونانی ها کشت و به سراسر دنیا معرفی شد. ایتالیا، فرانسه و آمریکا بزرگترین تولید کنندگان این گونه بسیار مقاوم هستند.این کنگر فرنگی ها، سنگین و به قطر 10-13 سانتی متر هستند و به علت داشتن برگ های سبز از بزرگترین و سنگین ترین جوانه های خوراکی محسوب می شوند. این نوع آرتیشو با قلبی بزرگ و طعمی بی نظیر اما کمی تلخ را معمولا بخار پز یا آب پز در سالاد ها یا برای طعم دار کردن غذاهای تند استفاده می کنند.

آرتیشو سبز که برای تکثیر احتیاج به گرده افشانی در فضای باز و دوره رشدی به طول 90-100 روز دارد اصلی ترین نوع کنگر فرنگی در کره زمین است که در طی تابستان بهترین تولید و میوه دهی را دارند. بهتر است این نوع آرتیشو در مناطق خیلی سرد کاشته نشود.

برای خرید بذر آرتیشو سبز اینجا کلیک کنید.

آرتیشو گرد سبز

آرتیشو گرد سبز

آرتیشو بنفش گرد ایتالیایی:

نوع دیگر آرتیشو، آرتیشوی گرد ایتالیایی با برگ های بنفش است.این آرتیشو قلبی لطیف تر و طعمی ملایم تر از آرتیشوی سبز دارد و در رنگ دهی به سالاد های خام سبزیجات مصرف می شود البته به یاد داشته باشید که رنگ بنفش این آرتیشو درهنگام پخت از بین می رود.

این نوع آرتیشو ار دیگر اعضای خانواده اش مقاوم تر به سرما است به همین دلیل محبوبیت زیادی در بین کشاورزان کانادایی دارد.

آرتیشو گرد و بنفش ایتالیایی

آرتیشو گرد و بنفش ایتالیایی

آرتیشو بنفش رومانسکو:

 

نوع دیگری از کنگر فرنگی، آرتیشو بنفش رومانسکو است که در بعضی از مناطق به آن آرتیشوی رومی یا مامولا نیز می گویند یکی دیگر از بومیان ایتالیا است که بیشتر در خاک شنی و از اواسط قرن سوم میلادی در اطراف منطقه لاتزیو درست در خارج از رم رشد می کند. مقاوت این نوع آرتیشو از دیگر اعضای خانواده اش به نسبت کمتر است اما باز در بین باغداران و کشاورزان از محبوبیت خاصی برخوردار است. این ارتیشو دارای برگهای بیرونی بنفش عمیق  و بوی کمی تند و شبیه به چمن قبل از پخت و پز است.

بر خلاف اکثر کنگر فرنگی ها ، این رقم خار ندارد و با قلب بزرگی که دارای عطر و طعمی استوار و کمی آجیل مانند است ، کاملاً لطیف است.

برای خرید بذر آرتیشو بنفش رومانسکو اینجا کلیک کنید.

آرتیشو بنفش رومانسکو

آرتیشو بنفش رومانسکو

آرتیشو بی بی آنزیو:

این نوع آرتیشو از لحاظ بافت و طعم بسیار شبیه به آرتیشو بنفش رومانسکو است اما از لحاظ جثه بسیار کوچک و مینیاتوری به قطر 4 سانتی متر است.ایتالیا، جنوب فرانسه و آمریکا از تولید کنندگان این آرتیشوی کوچک هستند. برداشت این محصول زمانی است که هنوز جوانه کامل نرسیده و کوچک است اگر این آرتیشو را در زمان درست برداشت کنند طعم فوق العاده و بی نطیری دارد.

رنگ این آرتیشو بنفش و دارای طعم مغذی و شیرین مثل کارامل است و اغلب برای تقویت طعم سالادها و دورچین غذاهای گوشتی و دریایی سرو می شود. اگر آن را با کره ، سیر یا روغن زیتون تفت دهید متوجه طعم به یاد ماندنی آن خواهید شد.

آرتیشو بی بی آنزیو

آرتیشو بی بی آنزیو

آرتیشو اوماها:

اوماها یک کنگر فرنگی بزرگ و نسبتاً محکم با برگهای بنفش و سبز روشن است. تلخی کمتری نسبت به دیگر آرتیشوها دارد ، قلب آن کاملاً گوشتی با عطر و طعم قوی و لذیذ ، مغذی و کمی شیرین است. می توان از برگ های آن به صورت کبابی در کنار غذاهای تند استفاده کرد.

این گونه ازجدیدترین انواع کنگر فرنگی است و به تازگی به دیگر کشورها راه پیدا کرده است. ابتدا اوماها در ایتالیا ، فرانسه و بخش هایی از یونان کشت می شد اما در چند دهه گذشته ، به کالیفرنیا و برخی از مناطق آمریکای جنوبی راه پیدا کرد.

آرتیشو اوماها

آرتیشو اوماها

آرتیشو امپریال استار:

آرتیشوی امپریال استار ، گونه جدیدی از بذر هیبریدی آرتیشوی گرد کالیفرنیایی است که در باغبانان خانگی از محبوبیت زیادی برخوردار است . آرتیشوی امپریال استار کاملاً سازگار با مناطق گرم و معتدل است. در این آب و هوا، جوانه هایی را تولید می کند که معمولاً حدود 5 تا 10 سانتی متر قطر دارند و تقریباً عاری از خار هستند. برگ های جوانه عمدتاً با رگه های بنفش متمایل به سبز هستند و پس از رسیدن به مدت طولانی دیگر بسته می شوند ، که این امکان را به کشاورز میدهد تا برای مدت زمان طولانی تر برداشت کنند. این کنگر فرنگی کاملاً از نظر عطر و طعم به آرتیشوی گرد شباهت دارد ، اگرچه معمولاً کمی شیرین تر خواهد بود.

آرتیشو امپریال استار

آرتیشو امپریال استار

آرتیشو سانگریا:

در سال 2013 این گونه جدید و هیبریدی که حاصل همکاری کشاورزان آمریکایی و ایتالیایی بود به دنیا معرفی شد.

به طور معمول قطر این آرتیشو بین 6 تا 8 سانتی متر می باشد. برگهای آن به رنگ بنفش پررنگ و کاملاً گوشتی هستند ، در حالی که قلب دارای طعمی شبیه به آجیل و نرم است. می توان گفت این یک گیاه اختصاصی برای غرب آمریکاست و کمتر در دیگر نقاط دنیا کاشته شده است.

آرتیشو سانگریا

آرتیشو سانگریا

آرتیشو لیون:

همان طور که از نام این آرتیشو مشخص است بومی شهر لیون فرانسه است البته امروزه در کالیفرنیا آمریکا نیز کشت می شود. این گونه آرتیشو جزو بزرگترین و از نوع تزئینی و تجاری  است و قطر آن به 12 تا 13 سانتی متر هم می رسد. لیون برگهای سبز کاملاً بسته و بزرگترین قلب در خانواده کنگر فرنگی دارد. عطر و طعم آنها مغذی ، کره ای و کمی شیرین است. با توجه به اندازه آنها ، آنها اغلب برای غذاهای پر از کنگر فرنگی استفاده می شوند و برگهای بزرگ نیز اغلب در انواع سالادهای دلپذیر استفاده می شوند.

آرتیشو لیون

آرتیشو لیون

آرتیشو فیسول:

کنگر فرنگی Fiesole (که معمولاً به آن آرتیشوی مینیاتوری بنفش نیز گفته می شود) یکی دیگر از انواع آرتیشوهای کوچک است که در نزدیکی شهر Fiesole ، واقع در تپه های اطراف فلورانس ، در منطقه توسکانی ایتالیا می روید ، و امروزه در کالیفرنیا نیز به طور گسترده پرورش می یابد. معمولاً قبل از رسیدن کامل آن را برداشت میکنند ، قطر آن در حدود 4 سانتی متر است و دارای برگهای بنفش روشن است. Fiesole عموماً خفگی زیادی ندارد و طعم بسیار خوبی مانند آجیل و میوه دارد که به خوبی در کنار غذاهای ادویه دار و سس های تند مورد استفاده قرار می گیرد.

آرتیشو فیسول

آرتیشو فیسول

آرتیشو ویولت:

“ویولت” با طول دوره رشد 85 تا 100 روزه یک کنگر فرنگی ایتالیایی با قد بلند به طول 8 سانتی متر تا 13 سانتی متر است. باید به فصل برداشت این نوع آرتیشو دقت شود تا گل ها به درستی رشد کرده باشد اما ضخیم و تلخ نشده باشد. این گونه آرتیشو از انواع آرتیشو گرد ، دیر رشد تر هستند. این کنگر فرنگی معمولاً دارای برگهای بنفش ضخیم است که گاهی با رنگ سبز رنگ می شوند. قلب آن عطر و طعم غلیظی دارد از آنجایی که ویولت به دلیل شکل کشیده خود به خوبی چاشنی نمی دهد ، به عنوان یک غذای جانبی یا در سالادها یا با غوطه ور شدن در انواع سس ها به ویژه روغن زیتون یا سرکه بالزامیک سرو می شود.

آرتیشو ویولت

آرتیشو ویولت

 

آرتیشو اورشلیم:

تعجب نکنید. اگر در جستجوی انواع آرتیشو هستید حتما به آرتیشوی اورشلیم برخورد خواهید کرد اما جالب است بدانید که این گیاه کم مصرف بومی خاورمیانه نیست ، هیچ ارتباطی با شهر اورشلیم ندارد و حتی یک کنگر فرنگی هم نیست! در عوض ، نوعی آفتابگردان است که بومی آمریکای شمالی است و غده خوراکی آن درست شبیه به سیب زمینی ، اما با طعم شیرین تر است. که توسط قومی آمریکایی ها قرنها قبل از ورود شهرک نشینان اروپایی پرورش یافته است ، کنگر فرنگی بیت المقدس امروزه در بسیاری از مناطق ایالات متحده و اروپای مرکزی کشت می شود و در سوپ ها ، سالادها و به عنوان جایگزین سیب زمینی به عنوان یک غذای جانبی استفاده می شود. آنها به طور گسترده در تولید خوراک دام نیز مورد استفاده قرار می گیرند.

آرتیشو اورشلیم

آرتیشو اورشلیم

 

آرتیشو روماگنا:

آرتیشو بنفش روماگنا  گیاهی علفی و چندساله و قابل کشت در برخی از مناطق سردسیری است. جوانه های این گیاه به نسبت بزرگ و به صورت شکفته می باشد توجه داشته باشید در مناطق سردسیری شما می توانید گیاه را از قسمت انتهایی و کف گیاه ببرید و روی آن را با برگ و کاه بپوشانید و از ریشه محافظت کنید تا سرما آسیبی به آن وارد نکند.

برای خرید بذر آرتیشو بنفش روماگنا اینجا کلیک کنید.

آرتیشو روماگنو

آرتیشو روماگنو

 

آرتیشو تمپو:

“تمپو” نوع دیگری از انواع آرتیشو است که مثل دیگر  گونه این گیاه سال اول از بذر پرورش پیدا میکند اما در سال های دیگر در صورت رعایت اصول صحیح کشاورزی و مراقبت از خاک گیاه می توان از پیاز آن استفاده کرد. این نوع آرتیشو که از بذرهای هیبریدی تهیه می شود گزینه خوبی برای باغبانان علاقمند به کاشت آرتیشو است. این نوع آرتیشو 3-4 جوانه اصلی تولید می کنند که هر کدام 4 تا 5 سانتی متر قطر دارند و به دنبال آن جوانه های  ثانویه به اندازه 5-8 سانتی متر رشد می کند.این آرتیشو بنفش رنگ است.

آرتیشو تمپو

آرتیشو تمپو

برای خرید انواع بذر آرتیشو می توانید از این لینک استفاده کنید.

در صورت داشتن هر گونه پرسش و مشاوره در زمینه خرید بذر می توانید با شماره 09358504040 تماس بگیرید.

مقاله های مرتبط

دیدگاه خود را بیان کنید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *